پس از من روزگار تو سیاه استخودم رفتم ولی چشمم به راه استدر آغوشم بیا ای نور چشممکه این تنهایی قبرم عذاب است************پس از تو داغ هجرت بود بر سرچه آمد بر دلم سخت است باورپس از این من در آغوشت گرفتمدر آغوشم بگیر حضرت مادر....دانیال علی پناهی...این شعر رو بعد از فوت داییم گفتم ....دو بیت اول روی سنگ قبر مادر بزرگم حک شد ودو بیت دوم روی سنگ دایی کوچیکم....چون قبرشون دو طبقس و یه جا دفن شدن...نمیدونم کی و کجا ولی شاید یه روزیکی از شعرای خودمم روی سنگم بزنن ....کسی چمیدونه ......برچسبها: سنگ قبر, مادر و فرزند, سنگ مزار نوشته شده در یکشنبه چهاردهم مرداد ۱۴۰۳ساعت 21:46 توسط دانیال علی پناهی|

به صهیون ها بگین از غزه تا شام قراره دفن شن تو مهد اسلام قراره تا ابد آواره باشنز خشم عالمی بیچاره باشن نشون ترسو تو روشون می بینیم به زودی ناله صهیون می بینیم توچشماشون میبینی گریه ی غم ندارن آبرو تو کل عالم فلسطین تا ابد سهم حماسه که با خونش میسازه صد حماسه ما نسل فتنه ها رو برمیداریم به جای سگیونیست آدم میاریم یه ایرانی تومیدون بی هراسه حسابت بسته میشه رو فرانسه به اردن تکیه میدی یا اروپا ؟که تنها راه داری سمت دریا نه آمریکا برات راه نجاته نه قلب مردم دنیا باهاته به زودی ریشه هاتون خشک میشه که دست هر مسلمون مشت میشه به زودی شاهد سیل فراریم هراسی از ابر قد قد نداریم ما تو این معرکه پیروز میشیم برای هرشبت کابوس میشیم ندای حمله رهبر بلند شهمیتونه روزهاتون رنگ شب شهاگه فطرس دراد از آشیونهشما رو سرجاتون مینشونه چه موشک ها براتون بی قرارن دمار از روزگارتون درارننمیمونه کسی اونروز پهلوتون زیر پوتین ما میره گلوتون به زودی مهدی ما پیش عیسی نماز ظهر میخونن تو اقصی .....دانیال علی پناهیبرچسبها: صهیونیست, صهیون, اسرائیل, حمله ایران به اسرائیل نوشته شده در جمعه پنجم مرداد ۱۴۰۳ساعت 22:39 توسط دانیال علی پناهی|

صد بار دگر اگر به دنیا آیموالله که صد بار تو را میخواهمهر قدر که از تو دور باشد جسممصد بار به دنبال تو من می آیمروحم به تو پیوند شد از عالم زرای بوی خوشت از همه گلها بهترمن با تو چنین واله و شیدا گشتمای معنی زیبای تو نام همسر.....بداهه تقدیمی به همسرم...دانیال علی پناهیبرچسبها: عاشقانه, بداهه عاشقانه, شعر عاشقانه, عکس عاشقانه نوشته شده در جمعه پنجم مرداد ۱۴۰۳ساعت 22:52 توسط دانیال علی پناهی|

خدا میخواست در این عشق من شرمنده ات باشماگر چه برد بود عشقتولی بازنده ات باشمبرایم لقمه ای دیگردر اوج آستینش بودندای هاتفی در منبه وحی دلنشینش بودکه از این عشق خود بگذربرایت عشق دیگر هستبرای گریه های توبه دلسوزی چو مادر هستبرای خواب شبهایت فقط او قصه میگویدره دل دادگی بر توفقط او با تو میپویدبه داد و نعره ای گفتمفقط این عشق میخواهماز این بهتر نمی بینماز او بهتر نمیخواهمفقط با او دلم گرم استمن با او فقط شادماگر عالم شود حووا منم با او فقط آدمدر آن لحظه تو در فردوسدر خواب خوشی بودیره روز ازل را همدرون خواب پیمودیتو با عشقت سفرهاییبه روز اولین کردیکه خاکم را گرفتی ودرون کیسه ات کردیچنین با ارزش و ماهیکه عشقت عین پاکی بودبرایم مثل تو کی هستبرایت مثل من کی بودمن آنقدر از تو خوشبختمکه جسمم با تو می میردنفس های مرا گاهیغم عشق تو می گیردخدا این دید و بعد از آنتو را در دامنم انداختبرایت سخت جنگیدمکه مهرت بر دلم انداختبه صبرم حضرت ایوب در آشفته حالی بودنمیدانی چه رنجی بودنمیدانی چه حالی بودفقط این را بدان عشقمکه من با عشق تو شادمخدا را شکر میگویمکه از غیر تو آزادم.......دانیال علی پناهیبرچسبها: عاشقانه, عکس عاشقانه, شعر عاشقانه, غزل نوشته شده در جمعه پنجم مرداد ۱۴۰۳ساعت 23:27 توسط دانیال علی پناهی|